სასერტიფიკაციო გამოცდებზე პედაგოგებისთვის "შპარგალკების" ჩამორთმევის შესახებ!

ახალი "ხოხმა" გამოჩნდა დღეს საქართველოში. კერძოდ მხეცის ნიშნით დაზაფრული მასწავლებლის მიერ პედაგოგთა სასერთიფიკაციო გამოცდების დატოვება და რაც უფრო საყურადღებოა ჩემის აზრით - პედაგოგებისთვის ე.წ. "შპარგალკების" ჩამორთმევა.

მიუხედავად იმისა, რომ მსგავსი მოვლენები ყველაზე დიდი საფრთხის შემცველია, რამდენადაც საუბარი ეხება მთელი მომავალი თაობის აღზრდა-ჩამოყალიბების საკითხს და ავადსახსენებელ "საქართველოს მომავალს", რომელსაც უმეტესი ჩვენგანი მაინც ვარდისფერი სათვალით შევცქერით და მიუხედავად სკეპტიციზმისა თუ ირონიისა, სადღაც გულის სიღრმეში მაინც გვჯერა რომ ოდესმე იბერიაც გაბრწყინდება. ყველაზე სკეპტიკური და ირონიული ადამიანებიც კი ვთანხმდებით რომ ამ გაბრწყინების ერთადერთ და შეიძლება ბოლო იმედსაც კი, მომავალი თაობის განათლების ამაღლება, სოციალური უნარების ჩამოყალიბება, გულწრფელი, პატიოსანი, შრომისმოყვარე, ლოიალური, ინფორმირებული, კაცთმოყვარე პიროვნებების აღზრდა წარმოადგენს. თუმცა ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, რამდენად პარადოქსულადაც არ უნდა გვეჩვენოს, ზემოთმოცემული ინფორმაციის გავრცელებამ ძირითადად უფრო ხუმრობანარევი ვიშვიში გამოიწვია, რომელსაც ნელნელა ვიშვიშის ნაწილი ჩამოსცილდა და მხოლოდ "ხოხმა"-ღა დარჩა.

არასწორად არ გამიგოთ, ჩემი პირველი რეაქციაც ამ ინფორმაციის მოსმენისას ხმამაღალი თავშეუკავებელი სიცილი და "რა ბნელები არიან"-ტიპის აზრები იყო მაგრამ ცოტა ხნის შემდგომ მივხვდი.

"ხოხმა" ჩაწყნარდება, სკანდალები მოძველდება და ახალი სკანდალებით და "ხოხმებით" ჩანაცვლება, თუმცა მოცემული უმსგავსო პედაგოგები არსად არ გაქრებიან. სექტემბრიდან კვლავ დაუბრუნდებიან საკლასო ოთახებს და როგორც მინიმუმ 2014 წლის ბოლომდე კვლავ მომავალი თაობის "აღზრდას" შეუდგებიან, რაც მინიმუმ 1,5 მაქსიმუმ 2 წელიწადს წარმოადგენს. თუ მიახლოებით მაინც გამოვთვლით რამდენ მოსწავლესთან ექნებათ შეხება მოცემულ პედაგოგებს ამ დროის განმავლობაში და რამდენი მათგანთან მოასწრებენ თავიანთი  უპასუხისმგებლობის, თაღლითობის, ბინძური წესებით თამაშის, აფირისტობის და უსირცხვილობის უნარების გადაცემას, ვფიქრობ საქმე სასაცილოდ ნამდვილად აღარ გვექნება.

შესაბამისად მიჩნდება კითხვა, არის თუ არა მორალურად გამართლებული საქციელი, მოვითხოვოთ ამ პედაგოგების სახელების და გვარების გასაჯაროება რათა სამუდამოდ აეკრძალოთ მათ პედაგოგიური სამუშაოს შესრულება და პასუხი აგონ საკუთარ ამორალურ საქციელზე თუ ვაცალოთ მინიმუმ წელიწადნახევარი მათივე მსგავსი ამორალური თაობის აღზრდის საქმისთვის?

"ვაგინა მონოლოგები" ქართულად.

ერთ "წარმატებულ" ივენთზე უნდა დავწერო, რაც თბილისში ამ დღეებში მოხდა და მთელი ფეისბუკი (ნუ, ყოველშემთხვევაში ჩემი) აიკლო იმ გამარჯვების შეძახილებმა რასაც "ალელუია, პირველად საქართველოში სცენაზე "ვაგინა მონოლოგები" დაიდგა,... პატრიარქატის მიერ რეპრესირებული ქართველი ქალის სექსუალობა,...ქალთა ხმა სექსუალური ძალადობის წინააღმდეგ" და ა.შ.

მოკლედ რომ ვთქვა ყელში ამომივიდა უკვე ეს "რაღაცა ხომ კეთდება" მიზნით გაკეთებული ივენთების ყურება. ჩემი ღრმა რწმენით (და მიმითითეთ თუ ვცდები), როდესაც ე.წ. "რაღაცა" კეთდება, სულ ერთია ეს რა ტიპის ივენთი იქნება, უნდა ჰქონდეს მიზანი და დაახლოებით ხდებოდეს შედეგის წინასწარი განსაზღვრა, რას გამოიწვევს, ვისკენ არის მიმართული, რის წინააღმდეგ ილაშქრებს,როგორ მივაწოდოთ ესა თუ ის აზრი და როგორ იქნება აღქმული ეს იმ ადამიანებისთვის, ვისი აზრიც ჩვენგან განსხვავებულია და საბოლოოდ რა პოზიტიურ შედეგს მოიტანს.

მე მაპატიეთ მაგრამ მე პირადად, სულ არ მჭირდება "ვაგინა   მონოლოგების" დადგმის ყურება, რომ მივხვდე საქართველოში არსებული სექსიზმის პრობლემებს. არ მაშინებს, არ ვწითლდები და არ ვბრაზდები სცენიდან წარმოთქმული სიტყვა "მუტელის" გაგონებაზე, არ ვთვლი რომ ქალის სექსუალობის რეპრესირება განვითარებული საზოგადოების მახასიათებელია, ზოგადად არ ვთვლი რომ მსგავსი რეპრესირება სწორია და ყოველმხრივ ვემხრობის ქალების სრული ემანსიპაციის მოთხოვნებს, შესაბამისად მოცემული ივენთისთვის სამიზნე ჯგუფს არ განვეკუთვნები. აქედან გამომდინარე მოცემული დადგმის სამიზნე ჯგუფს განეკუთვნება ადამიანები, რომლებსაც რადიკალურად განსხვავებული დამოკიდებულება აქვთ ქალის და მამაკაცის ურთიერთობებზე. ხოდა როგორ წარმოგიდგენიათ ასეთი ადამიანების რეაქცია სცენიდან სიტყვა "მუტელის" გაგონებაზე? როგორ გგონიათ ეს ადამიანები სპექტაკლის ყურების შემდეგ უცებ ჩაფიქრდებიან და იტყვიან:
"ჰმმმ, ჩვენ ვცდებოდით, ქალებსაც აქვთ უფლება ჰქონდეთ თავისუფალი სექსუალური ცხოვრება, მე ხომ წამიყვანა მამამ/ბიძამ ბოზებში 14 წლის რომ ვიყავი. მე თუ ვაჟიშვილი არ ვიყავი როდესაც ცოლი მოვიყვანე და ათას ბოზთან ვიყავი ნათრევი, ჩემი ცოლი რატომღა უნდა იყოს ქალიშვილი" ? ანდა უცებ მიხვდებიან რომ ცოლის გაუპატიურებაც გაუპატიურებაა? დავიჯერო ასეთი რეაქციის იმედი გაქვთ? სერიოზულად?

რამოდენიმე ხიხო წამომხტარა კიდევაც ყვირილით შუა სპექტაკლის დროს "მუტელის" გაგონებისთანავე. თუ სპექტაკლის მიზანი იყო რომ კიდევ ერთი ვიშვიში გამოეწვია "ვაი ეს რა შავბნელი საზოგადოებაა, ქალის სხეულის ნაწილების სახელები აშინებთ, ეს სად ვცხოვრობთ, ეს სად ვკვდებით" მაშინ ბრავო!! შედეგი მიღწეულია!! მაგრამ მე მაპატიეთ და არ ვთვლი რომ დღესდღეობით გვაქვს მსგავსი რეაქციების გამოწვევის უფლება და ფუფუნება.

2 წელიწადი ვიმუშავე სკოლაში, სადაც მათემატიკის მასწავლებელი, რომელიც თავადაც ქალი იყო, გოგოებს პირდაპირ ეუბნებოდა "არაუშავს, შენ გოგო ხარ და გაგიჭირდებოდა ამოცანის ამოხსნა, მათემატიკა კაცური ტვინისთვის არის შექმნილიო" . ეს ქალბატონი დღემდე ამ სკოლაში მუშაობს, დღემდე ასე ურეცხავს ტვინს ბავშვებს, დღემდე ეუბნება მშობლებს: "არაუშავს, გოგოს კვალობაზე კარგად სწავლობს მათემატიკასო".

კვლავაც არა აქვთ ქალებს თანაბარი განათლების მიღების საშუალება, თანაბარი უფლებებით დასაქმების საშუალება, თანაბარი კარიერული წინსვლის შესაძლებლობა და თუკი ჩვენი დღევანდელი მიღწევა მხოლოდ იმას წარმოადგენს რომ სცენიდან თამამად მუტლის ძახილი მოვახერხეთ, მიმიფურთხებია ასეთი აქტივობისთვის!!

ყველას, ვისაც მოუნდება რომ მითხრას "კრიტიკა ადვილია და კეთება ძნელი", "ჩვენ რაღაცას ვაკეთებთ და თუ უკეთესად კეთება შეგიძლია, მიდი და გააკეთე, ხომ არ გიშლით ხელს" მინდა ვუთხრა:

ძვირფასებო, ლამაზებო, კეთილებო, მეც თქვენთან ვარ, ჩემთვისაც მნიშვნელოვანია მსგავსი საკითხები. მოხდეს პრიორიტეტების გადანაწილება, სამიზნე ჯგუფების არჩევა და ამ სამიზნე ჯგუფებზე ორიენტირებული, სწორად შემუშავებული, მარტივად აღსაქმელი, დადებით შედეგებზე ორიენტირებული ივენთების დაგეგმვა. მეც ჩავერთვები, დაგეხმარებით, პირველი მოხალისე ვიქნები. მანამდე კი არ დავდგები სცენაზე და არ დავიწყებ რეპროდუქტიული ორგანოების სახელების ძახილს იმ ილუზიით რომ რაიმე სასიკეთოს ვაკეთებ ქალებისთვის, რომლებსაც სცემენ, აუპატიურებენ,  ჩაგრავენ, დევნიან და ამცირებენ ქვეყნის და მსოფლიოს მასშტაბით.

ალდაგი ბისიაის კიდევ ერთი თაღლითურ/გამომძალველური სქემა.

კიდევ ერთი აღშფოთებული პოსტი უნდა მივუძღვნა ალდაგი ბისიაის ფრიად საეჭვო საქმიანობას რასაც,მიუხედავად ჩემი ფრიად მწირი იურიდიული ტერმინოლოგიის ცოდნისა, გამომძალველობის მეტს ვერაფერს დავარქმევ.

შევეცდები მოკლედ მოვყვე ისტორია. ამტკივდა კბილი. ჩავიხედე ალდაგი ბისიაის სადაზღვევო ბარათში და აღმოვაჩინე რომ "გადაუდებელი სტომატოლოგიური მომსახურება" მინაზღაურდება 100%-ით. დავრეკე ალდაგში და ვიკითხე რას წარმოადგენს "გადაუდებელი სტომატოლოგიური მომსახურება". მიპასუხებს რომ ეს მოიცავს მტკივანი კბილის გაყუჩებას ან ექსტრაქციას. რადგანაც მტკივანი კბილი სიბრძნის კბილი იყო და მის დაბჟენას არ ვაპირებდი, გახარებული წავედი მათ პროვაიდერ სტომატოლოგიურ კლინიკაში უფასო ექსტრაქციისთვის, სადაც ქირურგმა განმიცხადა რომ მოცემული კბილი არ შედის გადაუდებელ სტომატოლოგიურ მომსახურებაში და შედის გეგმიურში, ანუ 50% ექსტრაქციისა მაინც უნდა გადავიხადო. მოკლედ აქ იყო ჩემი დაბნეული: "ააამმ....მარა....მტკივა....ღამე არ მეძინა...ამმ...მტკივნეული კბილის ექსტრაქცია...გადაუდებელი....აგერ ხომ წერია". მოკლედ ქირურგმა უხეშად მომხალა: "ქალბატონო, ეგრე ხალხი წლობით ცხოვრობს მტკივანი კბილებით, გამაყუჩებელი დალიეთ და მეორე მხარეს ღეჭეთ". მზად ვიყავი ის რაღაც "ჩასაფურთხი მოწყობილობა" თავზე გადამემტვრია ქალბატონისთვის მაგრამ თავი შევიკავე, ათჯერ ღრმად ჩავისუნთქე და მუქარის ტონით ვუთხარი "კარგით დავრეკავ მაშინ სადაზღვევოში და გავიგებ" რაშინ იგულისხმებოდა "კუდით ქვას გასროლინებთ თქვე წყეულებო, სასწრაფოდ ჩემ სადაზღვევოს დავურეკავ რომელიც ჩემზე ზრუნავს და მერე ნახეთ თქვენ რა სეირი დაგადგეთ", მოკლედ ფრიად კმაყოფილი წამოვედი, გულში შურისძიების გეგმებს ვაწყობდი და თან წინასწარ ვტკბებოდი ჩემი გარდაუვალი გამარჯვების მოლოდინში.

მოკლედ კიდევ ერთხელ ვრეკავ ალდაგში. კითხვაზე - რა შედის გადაუდებელ სტომატოლოგიურ მომსახურებაში იგივე პასუხს მაძლევენ: - მტკივანი კბილის გაყუჩება ან ექსტრაქცია.
-თქვენ პროვაიდერ კლინიკაში ვიყავი და ექსტრაქციაზე მტკივანი კბილით 50%-ის გადახდას კიდევ მთხოვენ - ნიშნის მოგებით ვპასუხობ მე - და ვერ გავიგე რა ხდება? რასთან გვაქვს საქმე? (მრავლობითში, რადგან ჩემი სადაზღვევო ჩემს მხარესაა, ჩემს უფლებებს იცავს და სულ კუდით ქვას ასროლინებს უნამუსო ქირურგებს)
-შეკეთებას არ ექვემდებარება?
-არა, სიბრძნის კბილია.
 -ააა...სიბრძნის? თუ სიბრძნის არის მაშინ...აამმ...მისი ექსტრაქცია გეგმიურში შედის.
-მაგრამ რომ მტკივა?
-მაინც გეგმიურში შედის, თქვენს დოკუმენტაციაში მითითებულია ეს.

მოკლედ ვფურცლავ მათ მიერ მოწოდებულ დოკუმენტაციას და მსგავს პუნქტს რომ "მტკივანი კბილის გაყუჩება და ექსტრაქცია ექვემდებარება გადაუდებელ სტომატოლოგიურ მომსახურებას გარდა სიბრძნის კბილისა, რომლის ექსტრაქცია მიუხედავად აუტანელი ტკივილებისა და ნათევი ღამეებისა, გეგმიურ მომსახურებაში გადის" ვერ ვხედავ და ვრეკავ თავიდან. საუბრის დასაწყისი იგივე თუმცა გაგრძელება სხვაგვარად ხდება:
-ფაქტს კბილი გადაუდებელია თუ არა განსაზღვრავს ექიმი.
-კი მაგრამ ექიმმა მითხრა რომ დოკუმენტები თქვენ უნდა წარმოგიდგინოთ რის შემდეგაც შეაფასებთ რამდენად ჭეშმარიტი იყო ექიმის გადაწყვეტილება მოქცეულიყო ეს კონკრეტული კბილი "გადაუდებელთა" სიაში და ანაზღაურებაც, თქვენი თუ ჩემი მხრიდან, შესაბამისად მოხდება. თუ შეიძლება მომაწოდოთ თქვენი კრიტერიუმები იმის შესახებ, როგორი ტიპის კბილის ტკივილია გადაუდებელი და რომელი არა.
-მსგავსი კრიტერიუმები არ გვაქვს, ამას განსაზღვრავს ექიმი.
-მაგრამ ექიმმა მითხრა რომ თქვენ უნდა წარმოგიდგინოთ სურათი რომ დაამტკიცოს გადაუდებელი იყო თუ არა. თუ შეიძლება მომაწოდეთ დოკუმენტი, რომელიც ამ საკითხს არეგულირებს.
-მსგავსი დოკუმენტი არ არსებობს.
მოკლედ ამას მცირეოდენი წივილკივილი, მუქარა და ლანძღვა მოყვა ჩემის მხრიდან, სადაც გათახსირებული უნამუსო მატყუარა გამომძალველები ვუძახე ყველას, ხოლო პასუხი ქალბატონის მხრიდან იყო მხოლოდ:
-მსგავსი დოკუმენტი არ გვაქვს იმიტომ რომ არ არსებობს. ამას ადგენს ექიმი დიაგნოზის საფუძველზე!

მინდოდა მეკითხა რამხელა ანაზღაურება ჰქონდა ამ ოპერატორს რომ მსგავსი ზარების ატანა და აშკარა უნამუსო ტყუილების შეთხზვა (ან სხვისი შეთხზულის მრავალჯერადი გამეორება) უწევს მაგრამ ეს სხვა საკითხია.

მოკლედ კიდევ ერთხელ წავედი ექიმთან, რომელმაც სურათი გადამიღო, მანახა და ამიხსნა რომ კბილი გადაუდებელში არ ითვლება თუ კბილის გარშემო კიდევ არსებობს ყბის ძვალი და რომ საშუალოდ 3-4 წელიწადის წვალების შემდეგ ჩემი კბილის ირგვლის ყბის ძვალი გაქრება, რომელიც რენდგენის სურათზე შავ წერტილად გამოჩნდება და კბილის მიმდებარე ტერიტორიის მინიმუმ 1/3 დაიჭერს, რის შედეგადაც კბილი გადაუდებელში გავა. ეს ინფორმაცია მათთვის მიწოდებულია თავად ალდაგი ბისიაის მიერ და თუკი ამ პირობებს კბილი არ აკმაყოფილებს და ექსტრაქცია 100%-იანი პაკეტით ნაზღაურდება: 1) ექიმი ვერ მიიღებს დაფინანსებას; 2)ექიმს გაუუქმდება კონტრაქტი სადაზღვევოსთან.

რომელს ვენდობი? რა საკვირველია ექიმს, რომელმაც ამიხსნა სიტუაცია, და არა ალდაგს, რომელსაც თავისი სადაზღვევო პაკეტების შესალამაზებლად ფორმალურად უწერია 100% გადაუდებელი სტომატოლოგიის გასწვრივ, თუმცა რასაკვირველია რეალურად ამ მომსახურების გამოყენება შეუძლებელია (არავინ დაიცდის 3-4 წელი მტკივანი კბილით ძვლის ჩაშლამდე, პარალელურად ყოველთვიურად გადაიხდის ალდაგი ბისიაის კუთვნილ თანხას საკუთარი ხელფასიდან 15 ლარის დასაზოგად, რაც კბილის ექსტრაქციის 50%-ს წარმოადგენს).

საკმაოდ დიდი გამომივიდა მაგრამ მოკლედ რა მინდოდა მეთქვა. ოდესმე იქნება ის დრო, როცა ჩვენ, ხალხი, მომხმარებლები, გადამხდელები, გამარჯვებულები გამოვალთ მსგავსი ტიპის კორპორატიულ უნამუსობასთან ბრძოლაში?

ახლახანს მომხდარი ცემის ფაქტის შესახებ

ფორუმების დიდი მომხმარებელი არ ვარ, ხანდახან გადავავლებ ხოლმე თვალს ცხელცხელი და მსუყე ჭორების ზომიერი პორციის მისაღებად და თემას გადავაწყდი, სადაც საუბარია არატრადიციული სექსუალური ორიენტაციის მქონე ადამიანის სასტიკ ცემაზე მეტროს სადგურში. თითქმის 12 გვერდი "მეტის ღირსია", "არა იქვე უნდა მოეტყნათ" და სხვა ტიპის აგრესიული პოსტების წაკითხვის შემდეგ ასეთი კითხვა დამებადა: ნუთუ მართლა ასეთი უდონო ყლეები ვართ ყველანი რომ არ შეგვიძლია დაშავებული ადამიანის მდგომარეობაში შევიდეთ და ჩვენთვის მიუღებელი სექსუალური ორიენტაციით ძალადობა გავამართლოთ და უფრო მეტ ძალადობაზე ვუბიძგოთ ერთმანეთს? შემდეგ ჩემი ევროპელი კოლეგის მიერ ჩურჩულით გამოთქმული აშკარად ჰომოფობიური ხუმრობა გამახსენდა და მივხვდი რომ არა. გამახსენდა როგორ გავბრაზდი იმ მომენტში და როგორ მინდოდა მეთქვა "არ გაქვთ თქვენ საქართველოში ასეთი საუბრის უფლება, თქვენს გალამაზებულ-გამშვენიერებულ ევროპაში ისეირნეთ და იქირქილეთ რამდენიც გინდათ და აქ ნუღარ ჩამოეთრევით" მაგრამ თავი შევიკავე და მივხვდი რომ მეტნაკლებად (უფრო ნაკლებად) ამ აგრესიული ქართველების მდგომარეობაში უფრო შევდივარ ვიდრე ლიბერალის ნიღაბს ამოფარებულ, ზურგსუკან მოქირქილე ევროპელების. (არასწორად არ გამიგოთ, ძალადობას და ჰომოფობიას არასოდეს და არავითარ შემთხვევაში არ ვამართლებ, უბრალოდ ფორუმზე მოსაუბრე პიროვნებებისგან განსხვავებით ვცდილობ ორივე მხარის მდგომარეობაში შევიდე და ორივე მხარის პოზიცია ნათლად წარმოვიდგინო. იქნებ მოვიფიქრო კიდევაც, რა შეიძლება შეიცვალოს უკეთესობისკენ, თუმცა ვიცი რომ არაფერს ახალს ამით ვერ გამოვიგონებ).

საკმაოდ აგრესიული კომენტარები იყო ასევე "იდენტობის" მხრივ გაკეთებული (ალა გრანტები და ა.შ) და ვფიქრობ იდენტობისგან რაღა უნდათ. იქნებ შური? შური იმის რომ იდენტობა  იმ ადამიანების უფლებებს იცავს (ყოველ შემთხვევაში ცდილობს-სავით, რამდენად წარმატებულად, ეს უკვე სხვა საკითხია), რომელსაც ეს კონკრეტული პიროვნებები არ წარმოადგენენ, ხოლო ორგანო, რომელიც ამ კონკრეტული აგრესიული პიროვნებების უფლებებს დაიცავს არ არსებობს? არ არსებობს ორგანო, რომელიც შრომის კოდექსს დაიცავს, ორგანო, რომელიც დასაქმებას შეუწყობს ხელს, სამსახურის მაძიებლებისთვის თანაბარი კონკურენციის უფლებებს დაიცავს,სამუშაოს შესაბამის ანაზღაურებას განსაზღვრავს. ორგანო, რომელიც ჯანდაცვის და დაზღვევის სფეროებში თავშეყრილ უნამუსო თაღლითებს ადგილს მიუჩენს და ჯანდაცვას რეალურად ხელმისაწვდომს გახდის. ორგანო, რომელიც რეალურად შეამოწმებს განათლების დონეს უნივერსიტეტებში და დაიცავს სტუდენტების უფლებას მიიღონ კარგი განათლება. ორგანო, რომელიც იზრუნებს პენსიონრებზე, ინვალიდებზე (არიქა ხო, შეზღუდული უნარების მქონე პირებზე, მაგრამ ვერავის ვერ მოატყუებ პოლიტკორექტულობით, მთავარი სახელი კი არა დამოკიდებულებაა რაც არ შეცვლილა და დიდხანს არ შეიცვლება კიდევ), უსახლკაროებზე, გაჭირვების ზღვარს ქვემოთ მყოფ პირებზე, მრავალშვილიან დედებზე, დევნილებზე და ა.შ.

აი ერთი კითხვა მაქვს კიდევ. ეს ყველაფერი რომ საქართველოში არსებობდეს და გამართულად მუშაობდეს, კიდევ ასეთი აგრესიულები ვიქნებოდით სოციალურ გვერდებზე? თუ ნანატრი ევროპელებივით ზურგსუკან ჩუმ-ჩუმად ვიქირქილებდით?

თანამედროვე მონობა

გუშინ საღამოხანს ერთ-ერთ ქართულ "ფეშენებელურ" სასტუმრო ვერე პალასის როკოკოკოკო-ბაროკოკოკოკო ავეჯით გაფორმებულ, რომანტიული მაგიდის ლამპებით ნახევრადგანათებულ მისაღებში აღმოვჩნდი. კედლები ოქროსფერი გრავიურებიან ჩარჩოში ჩასმული სარკეებით და სხვადასხვა ბაროკოკოკოკოკოს სტილის უსახური ნახატებით იყო გაფორმებული. მისაღების სიღრმეში სევდიანი ქალი როიალზე უკრავდა და თან ჩუმად ღიღინებდა. გიჟიაო ჩვენმა სტუმარმა გვითხრა. მისაღები ცარიელი იყო. ლიფტიდან ვინმე გასიებული სტუმარი გამობრძანდა, პიანისტი ნაჩქარევად ფეხზე წამოდგომით და თავის დაკვრით დაემშვიდობა და ისევ დაკვრა გააგრძელა. როდესაც დაკვრა დაასრულა, ჩვენ გავუღიმეთ.
ბოდიშს გიხდით როიალი აშლილი არისო უხერხული ღიმილით გვითხრა ქალმა. ჩვენც რამოდენიმე კომპლიმენტი ვუთხარით და დაკვრა გააგრძელა.

არ ვიცი როგორი ტიპის გარემოს შექმნას ფიქრობდნენ სასტუმროს მეპატრონეები, როდესაც რომანტიულად ნახევრადბნელ გარემოში პიანისტი დასვეს, რომლის მთავარი მიზანია შემოსასვლელიდან ლიფტამდე მისულ სხვადასხვა ჯურის გასიებულ სტუმრებს მცირეოდენი ბაროკოკოკოკოსეული გრძნობები მოჰგვაროს. არ ცდებიან  მეპატრონეები.ძვირფასად გასიებული უმნიშვნელოვანესი ტურისტები ფულს არ ინანებენ ამ პატარა ბურჟუაზიული სამოთხისთვის. სიამოვნებით შესცქერიან გიჟ პიანისტ ქალს და ცხიმიანი თითებით ჩიპსებს იტენიან პირში მაგრამ მე პირადად შეურაცხყოფის, გამოუვალობის და დამსხვრეული ოცნებების უსიამოვნო შეგრძნება დამრჩა. 

მოკლე დასკვნის სახით შემიძლია დავწერო რომ ეს პოსტი არ ეხება კონკრეტულად ამ სასტუმროს, ან ამ ქალს. ყველამ იცის ამ ქვეყანაში არსებული სამუშაო პირობების შესახებ, ყველა წუწუნებს და ყველა ეგუება შემდგომ. "არ გინდა? წადი!"-ს პოლიტიკა კარგად მუშაობს რადგან ყველამ იცის რომ არ წახვალ, იმიტომ რომ წასასვლელი არსად გაქვს. თუ გაქვს იქაც იგივე სიტუაცია დაგხვდება და მთელი ცხოვრება სამუშაოების ცვლას ვერ შეძლებ. ადრე თუ გვიან შეეგუები, იმუშავებ ყველაზე გაუსაძლის პირობებშიც კი, ყველაზე დაბარი ანაზღაურებით, გაზრდილი სამუშაო საათებით, შემცირებული შვებულების დღეების რაოდენობით, ადრე თუ გვიან გამოიზრდები იდეალურ იაფ მუშახელად, უინიციატივო, უინტერესო, საშუალო საფეხურის შემსრულებელ კორპორატიულ მონად.

გრანდიოზული საახალწლო ფასდაკლება ჭეშმარიტად ჩეხურ "ხრუსტალზე"

ჯერ მეგონა წყალი რომ შეწყდა ეს იყო საშინელი მოვლენა, შემდგომ ჩემი დამქირავებლის მიერ ნათქვამი უნამუსო ტყუილი ჩავთვალე ყველაზე საშინელ მოვლენას, თუმცა ესეც გადაფარა უდენოდ გატარებულმა შობის ღამემ როდესაც მივხვდი რომ დეკორატიული სანთლები მხოლოდ სახელ "დეკორატიულს" ამართლებენ და არავითარ შემთხვევაში არ იმსახურებენ სანთლის წოდებას, მე კი ყინვაში ნახევრად შეუმწვარი გუდვილის კიევური კატლეტის ჭამა მომიწია უმწეობის ცრემლებთან და ჩაიდანში ჩარჩენილ მოთბო წყალთან ერთად. შემდგომ მეგობრებმა სამყაროს დასასრულისთვის მიძღვნილი წვეულების სურათები გამომიგზავნეს და ცოტათი შემრცხვა საკუთარი თავის, თუმცა ამ გაიძვერა კაცის საუბარის მოსმენამ რომელიც მეგობრებმა რამოდენიმეჯერ გამიზიარეს მივხვდი რომ ჩვენი წვეულება აბსოლუტურად რელევანტური იყო იმ სიტუაციებისთვის, რომელთაც ყოველდღიურად ვეჯახებით (დიახ, მე ვამბობ რომ ალკოჰოლი ხშირად ერთადერთი რეალური გამოსავალია უსიამოვნო სიტუაციებიდან).

ნაცები ქოცებს აბრალებენ, ქოცები ნაცებს, ლიბერალები ეკლესიას, ეკლესია ლიბერალებს, ყველა ერთმანეთს აწმინდავს მძღნერიან ხელებს (მეც მათ შორის) რადგან ყველა თანაბრადაა ჩაჯმული. შოუბიზნესად ქცეული პოლიტიკა ყოველდღე ახალ ტრიუკებს გვთავაზობს მასების გასართობად, (და თან წარმატებითაც) ყველა თანაბრად იყო აღშფოთებული და შეშფოთებული პრეზერვატივებისა თუ სხვა სექს-სათამაშოების საკითხებით. ეკლესია ფსონებს დეგენერატებზე დებს, ბნელი და ნამუსგარეცხილი ე.წ. "მამაოები" თითქოს ერთმანეთს ეჯიბრებიან აბსურდული, დამამცირებელი "ქადაგებებით". იქნებ იმედიც აქვთ თავისსავით ბნელ და ნამუსგარეცხილ ბრბროს შემოიკრებენ და ჯვაროსნულ ომებს გააჩაღებენ და ომებში მოგებულ ნადავლს კი ზედმეტი კითხვების გარეშე გადაინაწილებენ. აბასობაში ლიბერალები ინტერნეტს არიან შესეულნი.ან არასამთავრობოებში არიან მოკალათებულნი, არეულობით სარგებლობენ და გრანტებს მიირთმევენ ორივე ხელით (არა, რაპორტები შედგენა დამფინანსებელთათვის ალბათ უმაღლეს დონეზე ხდება, თუმცა  შედეგი რომ უშედეგობაა ესეც ხომ ფაქტია), ან ჯერ არ შეუყვიათ თავი არასამთავრობოებში გრანტის საჭმელად და გზებს და კავშირებს ეძებენ უფასო ფულის საშოვრად.

მე ჩემის მხრივ ვცდილობ რომ პოლიტკორექტულობა დავიცვა, თამაშის წესებში ჩავერთო, "ნიადაგები მოვსინჯო", "არც მწვადი დავწვა არ შამფური" "ბაზარი გავფილტრო", "კეისარს კეისრისა მივართვა" და სხვაგვარი უმსგავსობები ჩავიდინო, რას იზამ, თვითგადარჩენა ყველაზე ძლიერი ინსტინქტია მაგრამ გულის სიღრმეში იცით რისი ნახვა მინდა? დიდი ცეცხლის ნახვა მინდა. მინდა ვნახო როგორ დარბიან ცეცხლმოკიდებული ანაფორიანი კაცები, შარვალ-კოსტუმ-გაუთავებულსაროჩკიანი კაცები, ლიბერასტულ-იდეოლოგიურად სწორი კაცები (ან სექსიზმი რომ არ დამწამოთ ქალებიც თუ გნებავთ). მინდა ვუყურო და ვნახო ვინ გადაასწრებს, მინდა ფსონები დავდო რომელი მიასწრებს მტკვარან, არაგვთან თუ შავ ზღვასთან. მინდა ვუყურო და ფსონები დავდო მეგობრებთან ერთად, და მერე ერთად გულიანად ვიცინოთ არყის ჭიქებით ხელში და ერთად ვიცეკვოთ ამ დიდი ცეცხლის ირგვლივ უკუნითი უკუნისამდე.

ბედნიერ შობა - ახალ წელს გისურვებთ ყველას.

ჩემი იდეალისტური შეხედულებები განათლების რეფორმებთან დაკავშირებით

ბევრი რამ შეიცვალა ბოლო თვეში და უფრო მეტი ცვლილებებია მოსალოდნელი მომოვალში, მათ შორის განათლების სისტემაში. მრავალი ჭორები დადის ამის შესახებ. ზოგი ამბობს რომ მანდატურებს გააუქმებენ, ზოგი ფიქრობს რომ სკოლის დამამთავრებელ 8 გამოცდას მოხსნიან და მეც ოცნებებში წავედი, როგორი იქნებოდა იდეალური სკოლა ჩემთვის, ისეთი, რომელშიც გამეხარდებოდა ჩემი მომავალი შვილების მიყვანა და ალბათ მუშაობაც კი.

1)არ ვისურვებდი მანდატურების მოხსნას სკოლებიდან, რადგან მანდატურებს რეალურად დიდი წვლილი მიუძღვით იმაში, რომ მასწავლებლები გაკვეთილებს აღარ "ახალტურებენ" მითიური "ჩეპე" სიტუაციებით (რაც რეალურად იმაში გამოიხატებოდა რომ ვიღაცამ დაბადების დღის აღსანიშნავად ტორტი მოიტანა და ყველას ყავაზე ეპატიჟება). ასევე ძალიან შემცირდა მასწავლებლების მიერ მოსწავლეების ცემა (რაც იმაზე უფრო ხშირად ხდებოდა, ვიდრე ჩვენ წარმოგვედგინა, მათ შორის დაწყებით კლასებშიც), ასევე მოსწავლეების ჩხუბები, გარჩევები, დანის ტრიალი, მოწევა და სმა საკლასო ოთახებში (რაც ასევე ხშირად ხდებოდა). მაგრამ ამასთან ერთად ვისურვებდი რომ მინიმუმ 2 ფსიქოლოგის შტატი სავალდებულო იყო სკოლებისთვის და მანდატურის მიერ პრობლემური ბავშვის აღმოჩენის დროს ოქმების წერის მაგივრად სავალდებულო სეანსი დაენიშნოთ ფსიქოლოგთან.

2)არ ვისურვებდი სკოლის დამამთავრებელი 8 გამოცდის მოხსნას, რადგან ეს ერთადერთი ბერკეტია იმისთვის რომ ბავშვებმა ეროვნულ გამოცდებზე საჭირო 4 საგნის გარდა სხვა დანარჩენი საგნებიც ისწავლონ და აღარ არსებობდეს პირველი, მეორე და მესამე ხარისხის საგნები (ამაში ვიღაც შეიძლება არ დამეთანხმოს: რაში სჭირდება ფილოლოგს ქიმიაო, მაგრამ სანამ ეს "არასაჭირო" საგნები სავალდებულო საგნად ითვლება, მისი არალეგალურად "გადაგდება" სისულელედ მიმაჩნია). მაგრამ ეს გამოცდები არ უნდა ტარდებოდეს ისე, როგორც აქამდე და რეალურად უნდა ასახავდეს ბავშვის ცოდნას.

3)ვისურვებდი რომ ვაიპატრიოტი ისტორიისა და ქართული ენის პედაგოგები შეეშვებოდნენ ჩვენი შვილების "დაზომბებას" დიადი ქართული გენისა (თუ გენიისა) და მებრძოლი გმირი ერის შესახებ, და რეალურად ბავშვებს განათლებულ პიროვნებებად ჩამოყალიბებაში შეუწყობდნენ ხელს და არა "ეროვნული მედიდურობის" გაზრდაში, რომელსაც ასევე "პატრიოტული სული გაზრდასაც" უწოდებენ. ასევე ძალიან მკაცრად კონტროლდებოდეს ნებისმიერი რასისტული, სექსისტური და რელიგიური კომენტარები, რომელთაც გადამწყვეტი როლი უჭირავს ამ ე.წ. "სულის" ჩამოყალიბებაში.

4)და ბოლოს, არანაირი შეღავათები განათლების სისტემაში, გამოცდებში, საგნის სწავლებაში და ა.შ.  რადგან ნებისმიერი "შეღავათი" ნიშნავს გაუნათლებელ და უუნარო თაობას.

პ.ს. შემეძლო პედაგოგების ხელფასებზეც მესაუბრა, რაც არანაკლებად აქტუალურია, განსაკუთრებით იმ კომიკური 1000 ლარიანი ხელფასების შესახებ, რომელიც აბსოლუტურად გაუგებარი კრიტერიუმებით არჩეულ პედაგოგებს დაურიგდა (თუ დაურიგდა საერთოდ) და არანაირი საშუალება არ არსებობს იმის გადასამოწმებლად, თუ რამდენად დამსახურების მიხედვით დარიგდა ეს ხელფასები (რადგან გამოცდებში მიღებული ქულები გასაიდუმლოებულია). ასევე თუ გავითვალისწინებთ ქართულ ნათესაურ-მოყვრულ პატივისცემების სისტემებს, ეჭვი მაქვს ამ ხელფასების თაობაზე დიდი თავ-პირის მტვრევა და "ჩემი ბიცოლა შენს მამიდას სჯობია" დაიდებოდა კულისებს მიღმა. თუმცა ეს ყველაფერი ჩემსავით იდეალისტ ეკონომისტებს დავუტოვოთ.